Welzijn draait om de nafase, om het herstel ná een grote crisis, ná de eventuele opvang. Dit vergt een vorm van georganiseerdheid. Burgers willen naar hun woningen terug en hun leven weer oppakken. Bedrijven willen opstarten en mensen willen aan het werk. Deze fase is niet te onderschatten voor de veerkracht van de samenleving. De ervaren impact van de crisis neemt af als de samenleving sneller in staat is om te herstellen van infrastructurele, financiële, psychische en emotionele schade.

Hiervoor zijn voorbereiding en samenwerking nodig. Dat is niet iets nieuws, ons crisisbeheersingsdenken is er al op ingericht. Maar de huidige tijd dwingt ons tot een opgejaagd gevoel. De koppeling tussen organisaties in onze maatschappij is nog onvoldoende. Een flinke inhaalslag is nodig.