Samen met Ton Heerts, burgemeester van Apeldoorn, en Ruud Bakker, voorzitter van het Landelijk Netwerk Bevolkingszorg, maken we de balans op. Welke ontwikkelingen zien zij in het land? En hoe pakken zij dit onderwerp op in hun eigen gemeente?
Ton Heerts, burgemeester van Apeldoorn, was als voorzitter van de Commissie Bestuur en Veiligheid van de VNG nauw betrokken bij de ontwikkeling van de handreiking. “De handreiking is in nauw overleg met de gemeenten tot stand gekomen en verschillende van hen hebben als klankbord geopereerd”, vertelt hij. “Daardoor is hij goed afgestemd op de praktijk.”
De noodzaak van weerbaarheid en zelfredzaamheid is duidelijk. Gelukkig ziet de burgemeester dat gemeentes inmiddels concrete stappen zetten om hun inwoners beter voor te bereiden op crises. “Tien jaar geleden zeiden we: de wereld is af. Maar tegenwoordig bevinden we ons in een nieuwe realiteitsfase. Zelfs een kleine uitval, zoals een wifi-storing, kan mensen al nerveus maken. Het is goed dat gemeenten dat helder voor ogen hebben.”
Meerwaarde
Een belangrijke meerwaarde van de handreiking is dat het de verbondenheid tussen bestuur, ambtenaren en inwoners versterkt, vindt Ton Heerts. “In onze gemeente leidt dit tot een betere afstemming tussen gemeentelijke voorzieningen en initiatieven van burgers. En ook landelijk ontstaan vergelijkbare netwerken. Die zijn van groot belang voor een veerkrachtige samenleving.”
Daarbij verschuift in Apeldoorn de focus van de traditionele crisisorganisatie – die zich vooral richt op incidenten en bevolkingszorg – naar een breder concept van weerbaarheid en veerkracht. “We proberen steeds meer zaken voor te zijn en een veerkrachtige samenleving op te bouwen. Het sociaal weefsel van een wijk, dorp, stad is daarbij cruciaal,” legt de burgemeester uit.
Lees verder
Tekst: Lonneke Gillisen, DeCrisismanager.nl